Historiek van de club

Het ontstaan van onze club

Riviera is ontstaan uit een toneelgezelschap. Naast het acteren, maakten de leden soms wandelingen.
Ze noemden zichzelf de “excursionisten”. Net zoals de stichtende leden van AKC maakte dit gezelschap deel uit van
een overkoepelende organisatie, de Koninklijke Burgerkring.
Onder invloed van Belgen terugkerend vanuit Nederland, die daar kennis hadden gemaakt met een nieuwe sport, verlegden de wandelaars hun actieterreinen.

Feit is dat op 14 september 1925 Riviera gesticht werd. Een snelle aangroei van leden kon verwezenlijkt worden dankzij de overkomst van een groot aantal spelers van de in het begin van 1926 ontbonden vereniging BRABO KC. Op 5 juli 1926 sloot Riviera zich aan bij de Belgische Korfbalbond. Van de Koninklijke Burgerkring is van dan af
geen sprake meer, maar toneel spelen zal nooit helemaal verdwijnen uit de nevenactiviteiten.

Ons eerste jaar in “den bond” werd een succes. Gestart in tweede klasse, promoveerden we in het competitiejaar 1927-1928 naar eerste klasse om zelfs daar als derde te eindigen. Riviera was op dreef en het zou steeds maar crescendo blijven gaan. In competitiejaar 1931-1932 werd onze ploeg kampioen van België en deze krachttoer herhaalden we 5 seizoenen op rij.

Riviera was de best korfballende ploeg die België, tot dan toe, ooit had voortgebracht. Onze faam straalde ver van ons af. Op elk tornooi waren we van de partij en de pers, zelfs de Nederlandse, sprak met de meeste lof en waardering over onze prestaties. Het bewijs: in 1934 won Riviera, als eerste Belgische club, het groots opgezette Internationaal Paastornooi van Scaldis, de voorloper van de Europacup op het veld. In 1936 werd die stunt herhaald.

Het spreekwoord ten spijt, duurde dat mooie liedje betrekkelijk lang! Toch kwam de inzinking. Eenmaal de reeks der kampioentitels ten einde, eenmaal vastgesteld dat we de andere opkomende clubs niet langer met succes het hoofd konden bieden, was de moed eruit, het enthousiasme en de lust tot spelen zakten tot op het vriespunt. Er werd louter gestreden voor vlag en wimpel zodat het aantrekken van spelers uit andere verenigingen, om een neerwaartse spiraal af te remmen, onmogelijk was. Kentering kwam wanneer Rik

Campers er in 1935 in slaagde de eerste jeugdploeg te stichten! Daarmee werd hij de belangrijkste jeugdwerker ooit! Tot op vandaag draagt ons jeugdtornooi nog altijd zijn naam.

Geen korfbal zonder clubhuis! De bouw van onze eerste kleedkamer vond plaats in 1932. De kleedkamer bestond uit twee kamertjes in hout van 3m bij 2,75m met elektrische verlichting. Toen werd er lang overwogen of onze club de financiële kant kon dragen. Er was 3000 frank nodig en waar die te vinden? Het was een tijd vol zorgen, maar juist daardoor een goede tijd omdat zij het clubleven inhoud gaven.

In 1940 hadden we een bloeiende vereniging, een goed en mooi gelegen terrein, behoorlijk materiaal, ettelijke enthousiaste spelers en speelsters en een flink contingent jongeren.

Toen kwam de oorlog. In 1942 werd ons terrein in beslag genomen en omgeploegd om er patatten op te oogsten. Riviera heeft zich toen beholpen met geleende speelvelden en heeft zich noodgedwongen aangepast. Tijdens de
periode van de V-bommen werd ons ‘kabine’ zodanig getroffen dat er nog slechts een hoopje schroot van overbleef. Van activiteiten was weinig of geen sprake, want het Ter Rivierenhof bleef ter beschikking van de geallieerden.

Vanaf seizoen 1960-1961 telde Riviera er een landskampioenenploeg junioren en scholieren bij. De titel werd in het seizoen 1962-1963 verlengd. De jongerenactie ging crescendo, de jeugdploegen van Riviera werden overal gevreesd. In het seizoen 1967-1968 werden de junioren opnieuw Belgisch kampioen. Dit was in de periode net voor de bouw
van het huidige Riviera clubhuis.

In 1961 trekt Riviera naar Duitsland om als eerste Belgische vereniging onze sport te promoten.
Daarna moesten we echter tot 1968 wachten om opnieuw, maar ditmaal met succes, onze korfbalkennis over
te brengen aan onze Oosterburen.

Door de bouw van het definitieve clubhuis steeg het ledenaantal met de dag en weldra telde Riviera 5 senioren- en 6 jeugdploegen. In 1970 werd een ambitieus plan opgesteld met als doel ons 50-jarig bestaan te vieren met een kampioenenploeg in ereklasse. Het werd een succesverhaal. Riviera werd maar liefst driemaal achtereenvolgend landskampioen. Van 1972 tot 1978 werd daar nog een landstitel aan toegevoegd, terwijl ook de reserve driemaal laureaat werden in hun reeks. Vijf keer zou Riviera de Europacup betwisten met als resultaat: driemaal tweede,
eenmaal vierde en tenslotte Europees kampioen in 1977. Komt daar nog bij dat wel liefst 6 maal de korfballer en korfbalster van het jaar uit onze vereniging gekozen werd in die periode.

Riviera leverde ontelbare kandidaten voor de nationale ploeg, de “Rode Duivels”, de Antwerpse selectie en vele jongeren voor de nationale jeugdploegen.

De geschiedenis herhaalt zich! Na een glansperiode, waarin het Belgisch korfbal in het algemeen ongekende hoogten bereikte, deed Riviera een stapje terug. Op sportief vlak gleed de club af in een neerwaartse spiraal en het zou jaren duren vooraleer een sterke jeugdwerking die tendens kon ombuigen. We waren verplicht, zoals de andere verenigingen, het talent buitenshuis te zoeken. Daarin zijn we gedeeltelijk gelukt, want in 1987 wonnen we opnieuw de Beker van België.

Rond deze periode hadden we opnieuw terreinperikelen. Een erg groen provinciaal bestuur vatte het plan op om sportclubs te verbannen naar de rand van het park. Gelukkig kwam er een solidariteitsactie op gang die, mits de nodige politieke steun, het doodvonnis van het korfbal in het Ter Rivierenhof wist te verhinderen. Rond die tijd vond ook de viering plaats van “Riviera 60”.

De jaren van intensief jeugdbeleid wierpen uiteindelijk hun vruchten af. Drie toptalenten werden naar het fanionteam versast en de eerste ploeg van Riviera werd een goede subtopper in de hoogste klasse. Tegelijkertijd bleef het gewestelijke bastion de grootste steunpilaar van de club met enerzijds een enorme financiële inbreng in het inmiddels omgebouwde sportcafé en anderzijds de meest trouwe supporterschare die wekelijks aan de zijlijn te vinden is. Uiteindelijk werd de lat hoger gelegd en mits aanwerving van een paar

topspelers werd een gooi gedaan naar het hoogst bereikbare en de enige titel die ontbrak in het rijk gevulde palmares van de club namelijk de zaaltitel.

Twee jaar op rij was het net niet, maar in het seizoen 2004-2005 was het raak en behaalden we de zaaltitel, de veldtitel alsook de beker, de eerste treble was een feit. Twee maal op rij hadden we de beste korfballer en korfbalster van België in onze rangen en in het jaar van de treble, eveneens de beste coach van het jaar

De sportraad van Deurne riep Riviera uit tot meest succesvolle vereniging! De tweede zaaltitel werd behaald onder grote belangstelling van de pers. De Arenahal was te klein en vele korfballiefhebbers moesten de wedstrijd rechtstreeks volgen op televisie.

Door deze 2 zaaltitels op rij, mochten we 2 maal op rij aantreden in de EuropaCup. Hier zijn we 2 maal op rij op schitterende wijze vice-Europees kampioen geworden. Dit waren 2 onvergetelijke jaren uit onze clubgeschiedenis.

De jaren daarop bleven de titels en bekers elkaar opvolgen, zowel bij onze Fanions, senioren als onze jeugdploegen. Tijdens deze schitterende prestaties hadden we ook de beste korfballer van België in onze rangen, Mitch Lenaerts.
Tot op heden werd hij 4 jaar (2007, 2008, 2009 en 2010) op rij uitgeroepen tot beste korfballer in België.

Riviera bouwt nu nog steeds verder aan de toekomst, waarvan de resultaten terug te vinden zijn op de volgende overzichten.